تبليغاتX
رد پای احساس
 

تا میتوانی از زندگی لذت ببر،

چرا که ؛

 در پایان جاده زندگی تابلویی با این عبارت نصب شده

                          دور زدن ممنوع.

    

                                                                                 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم شهریور 1387ساعت 22:9  توسط مهناز  | 

                                     

                                      اگر در زندگی به ناگاه ،

                                      یکی از سیم های سازت پاره شد 

                                      آهنگ زندگی را چنان ادامه بده که ،

                                     هیچکس نداند بر تو چه گذشته است....

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم تیر 1387ساعت 1:4  توسط مهناز  | 

                       زندگی: مثل یه پل قدیمیه ،

                        به این فکر نکن ،

             که اگر تنها ازش بگذری دیرتر خراب می شه

                         به این فکرکن ،

             که اگر افتادی، یکی باشه که دستتو بگیره...!

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم خرداد 1387ساعت 21:27  توسط مهناز  | 

 

      هر از گاهی توقف در ایستگاه بین راه فرصت خوبی است ،

       برای دیدن مسیر طی شده و

       نگریستن به راهی که پیش روست.

       گاهی برای رسیدن باید نرفت......!!!

   

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم فروردین 1387ساعت 21:5  توسط مهناز  | 

 

به یاد آور مرا.....

که با تو از دریچه نگاه سخن گفتم

منی که فریاد کردم ، راز و نیازم را

به یاد آور، التماس چشمانم را

و به من که بی تو،

همرنگ غروب پاییزم بیندیش

و به خاطر خدا،

                       بازگرد.......

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم بهمن 1386ساعت 13:44  توسط مهناز  | 

 

                        زمان ،

                     چون باد در گذر است.

                     تو نمی توانی آن را ماندگارسازی

                      امّا ، 

                     می توانی در آن ماندگار شوی

                     پس، بکوش برای ماندگار شدن

                     زیرا :

                     زندگی برای مردن نیست . 

          

             دوستان گلم .....

                 تا چند روز دیگه امتحانام شروع میشه و کمتر میتونم بیام

                 میدونم دوریه من واستون سخته ولی چاره ای نیست.

                 آپ کردید خبرم کنید ولی اگه کمی دیر شد به بزرگیه خودتون ببخشید

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم دی 1386ساعت 12:3  توسط مهناز  | 

      

                 چه ساده، 

                      با گریستن خویش زاده می شویم

                 وچه ساده،

                با گریستن دیگران از دنیا می رویم

            و میان این دو سادگی معمایی می سازیم بنام " زندگی"

 

            

     

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم آذر 1386ساعت 23:30  توسط مهناز  | 

 

          برگ در اِنتهای زوال می اُفتد و میوه در اِنتهای کمال

                      بنگر که چگونه می اُفتی؟؟؟؟

                    چون برگی زرد  یا  سیبی سرخ !!

 

                   

        شرمنده......!   

         عکس سیب نداشتم تا توی وبم بگذارم.

         خودتون یه جوری تصورش کنید.

      

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم آبان 1386ساعت 21:42  توسط مهناز  | 

 

همه جا می گویند :  با همه باید ساخت

امّا......

ذهن من معتقد است ، همه را باید ساخت.

 

                                  راستی امروز تولدمه

                                  نظرای قشنگتون واسه من بهترین هدیست.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم مهر 1386ساعت 0:36  توسط مهناز  | 

 

              نگاه ساکت باران به روی صورتم......

                          وآرونه می اُفتد 

              همه گویند:  عجب شاد است  ،  عجب خندان

                      ولی آنها چه می دانند که من ، 

                            کوهی پر از دردم

             

                 گفتم که بعد از امتحانام جبران میکنم  

                  دلتون بسوزه

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم تیر 1386ساعت 17:3  توسط مهناز  | 

 

دوستان خوبم سلام

کم کم داره امتحانات پایان ترمم شروع میشهبرای همین وقت

کافی برای آپ کردن ندارمواین مدتی که امتحان دارم باید با

وبلاگم خداحافظی کنم

ولی بعد از امتحانام حتما جبران می کنم

از همه دوستان گلم که تو این مدت منو تحمل کردند ممنونم و

برای همتون آرزوی موفقییت میکنم

دلم برای همتون تنگ میشه

دوستتان دارم

راستی منم فراموش نکنید!!!     

خداحافظ

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم خرداد 1386ساعت 0:42  توسط مهناز  | 

 

وقتی نرگس مرد گل های باغ همه ماتم گرفتند واز جویبار خواهش کردند برای گریستن به آنها چند قطره آب قرض دهد.

جویبار آهی کشید و گفت:بقدری نرگس را دوست می داشتم که اگر تمام آب های من به اشک مبدل شود و آنها را برای مرگ نرگس بریزم باز هم کم است.

گل ها گفتند:راست می گویی چگونه ممکن است با آن همه زیبایی نرگس را دوست نداشت.

جویبار پرسید:مگر نرگس زیبا بود؟

گل ها گفتند:نرگس اغلب خم شده بود و صورت زیبای خود را در آبهای شفاف تو تماشا می کرد.تو باید بهتر از همه بدانی که نرگس زیبا بود

جویبار گفت:من نرگس را برای این دوست داشتم که وقتی خم می شد و به من نگاه می کرد می توانستم زیبایی خود را در چشمان او تماشا کنم.

                        

+ نوشته شده در  شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 13:48  توسط مهناز  | 

 

به بهاران سوگند ، که تو بر خواهی گشت

  من به این حادثه ایمان دارم

 

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم فروردین 1386ساعت 17:28  توسط مهناز  | 

                                   

                         خدا........

                        تنها معشوقی است که عاشقانی دارد

                        که هیچ یک از بودن دیگری ناراضی نیست 

            و هیچ گاه یکی از انها معشوقش را تنها برای خود نمی خواهد.

                

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم فروردین 1386ساعت 21:59  توسط مهناز  | 

                       

 سال ۸۶ را به همه دوستان گل و عزیزم صمیمانه تبریک میگم

امیدوارم سال خوبی داشته باشید

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385ساعت 0:8  توسط مهناز  |